درباره انجمن لرستانیهای مقیم تهران

توسعه نامتعادل و رشد ناموزون اقتصادی کشور به ویژه در دهه های اخیر موجب جابجایی گسترده و دامنه داری از جمعیت کشور شده که جهت و روند این جابه جایی از مناطق عقب مانده و حاشیه ای به سوی مناطق پیشرفته تر و توسعه یافته تر بوده است.

استان لرستان که از نظر غنی منابع طبیعی، گوناگونی اقلیم، موقعیت جغرافیایی و مکان یافتگی مناسب آن در فضای ارتباطی کشور، پتانسیل نیروی انسانی تحصیلکرده و متخصص و... دارای توانمندی های همه جانبه انکارنشدنی است. متأسفانه به دلایل تاریخی، اداری، اقتصادی و اجتماعی امروزه از مناطق محروم شمرده میشود. همین امر موجب گریز نیروهای کارآمد و سرمایه ای از استان گردید و به دنبال آن توانمندی های بالفعل و بالقوه استان به طور عمده بلاتکلیف و بدون بهره گیری کامل از ظرفیت آنها باقی مانده است. این وضع بعلاوه مدیریت های ضعیف و غالباً غیر بومی سازمان های اداری استان، دوربسته ای از محرومیت و گریز منابع بویژه نیروی انسانی کاآمد را موجب گردیده است.

مردم غیور، دلسوز و وطن دوست لرستان از عقب ماندگی زادگاه دلاور خیز و مستعد خود رنج برده اند و تک تک تلاش هایی در جهت تغییر این وضع گفته و حتی فریاد زده اند ولی بدون سازمان دهی و بسیج عمومی این دلسوزی ها امید به رستگاری از راه این تلاش های پراکنده و محدود فردی وجود ندارد. گرچه به همت جمعی از لرستانی های مقیم تهران در پیش از انقلاب، انجمن لرستانیهای مقیم مرکز تشکیل گردیده بود و مرحوم صحبت الله معینی از کوشندگان پایدارتر وآن جمع بود لیکن بواسطه شرایط نامساعد سیاسی آن زمان و البته بیشتر به دلیل ناسازگاری های درونی و تنگ نظری های قومی و قبیله ای خارج از انجمن، دوام چندانی نیاورده بود. اما پش از انقلاب تا سال 1376 که شرایط برای چنین تشکلی ایجاد گردید این آرمان که تشکلی در تهران بوجود بیاوریم تا هم زمینه ای برای خدمت به زادگاه عزیزمان لرستان باشد و هم همدلی بیشتری بین خودمان در تهران ایجاد نماید، در ذهن ما وجود داشت و روز له روز بر اهمیت و ضرورت آن افزوده می شد.

موسسین با درک مجموعه شرایط و با آگاهی از موانع اصلی عدم موفقیت های قبلی مصمم گردیدند تا به منظور تلاش برای توسعه و عمران لرستان از طریق همکاری با یکدیگر و پرهیز از درگیر شدن در مسائل فرقه ای و طایفه ای و با ایجاد وحدت و یگانگی برای جلب مشارکت لرستانی ها، انجمن لرستانیهای مقیم استان تهران را در سال 1377 به ثبت رسانیدند. موسسین به ترتیب حروف الفبا به شرح ذیل بوده اند:

محمدرضا افشاریان

رحمت الله خدایی

اصغر رجب زاده

سید نعمت الله شاهرخی قاندر

عیسی علی پناه

سید محمد جواد طاهری

اکبر فرحی

محمدرضا کوشکی

محمدرضا محمدخانی

کریم ملک آسا

ابراهیم موسوی نژاد

هیئت موسس که پس از ثبت قانونی و تشکیل اولین مجمع عمومی استعفا داده بودند برخی از آنان به درخواست اعضای شرکت کننده در مجمع به عضویت هیئت مدیره پذیرفته شدند و کار را ادامه دادند.

 

 

 

نوشتن دیدگاه

تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

تبلیغات

 

 

آخرین عناوین